Warszawa

W połowie lat 30. XX wieku w samym sercu Warszawy natrafiono na znalezisko, które natychmiast przywołało mroczne wspomnienia z czasów zaborów. Pod budynkiem przy Krakowskim Przedmieściu odkryto ludzkie szczątki – i wszystko wskazywało na to, że mogą mieć związek z działalnością carskiej policji.

Pewnej nocy w roku 1890 roku przy ulicy Śliskiej w Warszawie wybuchł pożar. Ogień pojawił się w jednej z oficyn domu nr 49, należącego do M. Piaskowskiego. Sam pożar nie był w tej części miasta zjawiskiem wyjątkowym – drewniane zabudowania, ciasne podwórza i poddasza pełne sublokatorów sprzyjały podobnym wypadkom. Tym razem jednak ogień odsłonił rzeczywistość, która na długo wstrząsnęła opinią publiczną.

W XIX wieku Warszawa miała miejsce, które trudno dziś porównać z czymkolwiek współczesnym. Nie był to park ani zwykły ogród, lecz rozbudowany zakład ogrodniczy, w którym produkcja roślin odbywała się niemal na przemysłową skalę. Zakład C. Ulricha, działający początkowo przy ulicy Ceglanej, a później rozwijany również na terenach dzisiejszej Woli, należał do najważniejszych ośrodków ogrodnictwa handlowego w tej części Europy.

Fort Mierosławskiego – dawniej znany jako fort Pawła – przez lata był jednym z charakterystycznych elementów północnych umocnień Cytadeli Aleksandrowskiej.

Jeszcze niedawno był symbolem nowoczesnej Warszawy. Trzeci most w mieście, dumnie noszący imię księcia Józefa Poniatowskiego, miał łączyć brzegi Wisły i rozwijającą się stolicę. Wszystko skończyło się jednak zaskakująco szybko.